Tasiemczyca, wągrzyca - main points

28 kwietnia 2026 r. / 1 min. czytania

Element

Opis

Jednostka chorobowa

Tasiemczyca (taeniasis), wągrzyca (cysticerkoza)

Patogeny

Taenia saginata – najczęstsza, związana z mięsem wołowym; Taenia solium – rzadsza, związana z mięsem wieprzowym; Bothriocephalus latus – bardzo rzadka, tzw. tasiemiec rybi.

Postać larwalna

Wągrzyca jest zakażeniem larwalną postacią Taenia solium.

Droga zakażenia

Najczęściej przez spożycie surowego lub niedogotowanego mięsa.

Okres wylęgania

8–10 tygodni

Obraz kliniczny – tasiemczyca

Zwykle przebieg bezobjawowy. Niekiedy pierwszym objawem jest obecność członów tasiemca w kale. Mogą występować także niespecyficzne bóle brzucha oraz niedokrwistość z niedoboru witaminy B12.

Obraz kliniczny – wągrzyca OUN

W przypadku zajęcia ośrodkowego układu nerwowego mogą występować napady drgawek oraz objawy neurologiczne.

Diagnostyka – tasiemczyca

Rozpoznanie opiera się na mikroskopowym wykryciu jaj w kale. Przy obecności członów możliwa jest również ocena makroskopowa.

Cechy członów T. saginata

Człony mają długość 1–2 cm, są czworokątne, z wyraźnym rysunkiem i mogą zachowywać ruchomość przez kilka godzin.

Cechy członów T. solium

Człony są krótsze i nie mają wyraźnego rysunku.

Diagnostyka – wągrzyca OUN

Rezonans magnetyczny oraz badanie przeciwciał w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Leczenie – tasiemczyca

Prazykwantel 10 mg/kg m.c. jednorazowo.

Leczenie – wągrzyca

Wskazania do leczenia nie są jednoznaczne. Jeśli terapia jest wdrażana, stosuje się albendazol 15 mg/kg m.c./dobę w 2 dawkach podzielonych przez 7–14 dni, ewentualnie ze steroidoterapią.