Rozpoznanie zakażeń dróg moczowych

28 kwietnia 2026 r. / 2 min. czytania

 

Wywiad

 

Należy zwrócić uwagę na objawy sugerujące zaburzenia czynności pęcherza:

  • nietrzymanie moczu
  • naglące parcie na mocz
  • pollakisuria
  • opóźnione oddawanie moczu
  • nietypowe zachowanie podczas mikcji
  • przerywany strumień moczu
  • oddawanie moczu z wysiłkiem
  • zaparcia
  • nietrzymanie stolca

 

Badania laboratoryjne

 

Za nieprawidłowe uznaje się:

Leukocyturia

·       20 leukocytów/µl w moczu spontanicznym

Bakteriuria

·       100 000 bakterii/mm³ w moczu ze środkowego strumienia

·       10 000 bakterii/mm³ w moczu pobranym przez cewnik

·       obecność bakterii w moczu z punkcji nadłonowej

Test paskowy

 

Wykrywanie azotanów w moczu ma wysoką wartość predykcyjną u dziewczynek po okresie niemowlęcym.

Wynik może być fałszywie ujemny gdy:

  • mocz krótko przebywa w pęcherzu
  • bakterie nie produkują azotanów

Różnicowanie lokalizacji zakażenia

 

Na odmiedniczkowe zapalenie nerek wskazują:

  • gorączka
  • leukocytoza
  • CRP >20 mg/l
  • prokalcytonina >0,5 ng/l

W takim przypadku posiew moczu jest obligatoryjny.

Badania obrazowe

USG układu moczowego

Badanie należy wykonać w ciągu 2 dni od rozpoznania, w celu oceny ewentualnych zaburzeń odpływu moczu.

Diagnostyka dodatkowa

Diagnostyka refluksu pęcherzowo-moczowodowego

Badanie MCU lub MUS należy wykonać po pierwszym gorączkowym ZUM, jeśli występuje co najmniej jedno z poniższych:

  • nieprawidłowy wynik USG
  • zakażenie wywołane bakterią inną niż E. coli
  • powikłany przebieg zakażenia (np. urosepsa lub przedłużająca się gorączka)

Dalsza diagnostyka (w zależności od wskazań)

  • scyntygrafia DMSA
  • scyntygrafia MAG-3
  • urografia rezonansu magnetycznego
  • cystomanometria