|
Element |
Opis |
|
Jednostka chorobowa |
Giardioza (lamblioza) |
| Patogen |
Giardia lamblia |
|
Występowanie |
Pasożyt rozpowszechniony na całym świecie. |
|
Droga zakażenia |
Zakażenie szerzy się drogą fekalno-oralną, najczęściej jako „choroba brudnych rąk” lub po spożyciu skażonej wody. |
|
Przetrwanie w środowisku |
Dojrzałe cysty mogą przeżywać poza organizmem przez wiele miesięcy. |
|
Obraz kliniczny |
Zakażenie często przebiega bezobjawowo. U 40–80% chorych występuje biegunka, spadek masy ciała oraz zaburzenia wzrastania. Początek może być nagły lub stopniowy. |
|
Przebieg choroby |
Choroba może mieć charakter samoograniczający się, ale może też przejść w postać przewlekłą. |
| Powikłania / następstwa |
W przewlekłej giardiozie mogą występować zaburzenia wchłaniania, nietolerancja dwucukrów oraz wtórna awitaminoza. |
|
Znaczenie w diagnostyce różnicowej |
Ze względu na podobieństwo objawów do nieswoistych zapaleń jelit przed wykonaniem kolonoskopii należy wykluczyć lambliozę. |
|
Diagnostyka podstawowa |
Rozpoznanie opiera się na wykazaniu obecności cyst w kale, treści dwunastniczej lub w materiale biopsyjnym z dwunastnicy. |
|
Diagnostyka dodatkowa |
Dostępne i zalecane są badania immunologiczne o dużej czułości i swoistości, wykrywające antygen pasożyta w kale. |
|
Leczenie – metronidazol |
15 mg/kg m.c./dobę w 3 dawkach podzielonych przez 7–10 dni. |
|
Leczenie – furazolidon |
6–8 mg/kg m.c./dobę w 4 dawkach podzielonych przez 7–10 dni |
|
Leczenie – tynidazol |
50 mg/kg m.c. jednorazowo, maksymalnie 2 g. |
