|
Ból u dzieci – pułapki i wskazówki |
|
Powszechne „mity” na temat bólu u dzieci: |
|
1. Dzieci nie czują bólu (lub odczuwają go w mniejszym stopniu niż dorośli). 2. Dzieci nie pamiętają bólu doświadczonego w pierwszych latach życia. 3. Dzieci są zbyt delikatne, żeby otrzymywać leki przeciwbólowe. Nie należy leczyć bólu u dzieci za pomocą opioidów z uwagi na ryzyko uzależnienia. 4. Dzieci nie są w stanie udzielić wiarygodnej informacji na temat stopnia odczuwanego przez siebie bólu. 5. Dzieci zawsze sygnalizują ból poprzez płacz, krzyk, pobudzenie, nadmierną ruchliwość czy napinanie mięśni. 6. Możliwość odciągnięcia uwagi dziecka (np. próbą zabawy) i ustanie płaczu dziecka świadczy o braku bólu |
|
Zachowania mogące pośrednio wskazywać na odczuwanie bólu przez dziecko: |
|
- preferowanie jednej kończyny względem drugiej, - zmniejszenie aktywności fizycznej, - zmiana apetytu lub wzorca snu, - ekscentryczne zachowanie, drażliwość, nieposłuszeństwo, - niewerbalne formy ekspresji bólu, takie jak: dyszenie, grymas twarzy, marszczenie brwi, - fizyczne objawy, takie jak: puste spojrzenie, rumieniec na twarzy, przyspieszenie oddechu, wzmożona potliwość |
